«شهرام ناظری» برای کسانی که با موسیقی سنتی ایران آشنایی دارند نام آشنایی است. و بدون هیچ گونه تعصبی می توان او را یکی از نوابغ این حرفه دانست. سبک کاری او نه تنها خشک و بی روح نیست بلکه در علاقه مند کردن نسل جوان به موسیقی سنتی تاثیر شگرفی داشته است. او با ذوق و قریحه عالی خویش تاکنون سبک های مختلف خوانندگی و نوازندگی را تجربه کرده که هر کدام منجر به خلق آلبومی به یاد ماندنی  شده است. و اینک او باز گشته است با «شور رومی».

«گروه نوازندگی مولوی» از جوانهایی تشکیل شده که خود استاد آنها را پرورده است.و این بار این گروه به همراه استاد ناظری و پسرش(حافظ ناظری) آلبوم شور انگیز «مولویه» را تولید کردند. که البته ابتدا در خارج از کشور با نام «شور رومی» مشهور گشت. بی شک نام «ملای روم» در اقبال جهانی این آلبوم بی تاثیر نبوده اما نباید فراموش کرد که استاد نیز با کار خویش شور و هیجان اشعار فارسی و غزل های مولوی را به گوش جهانیان رساند.

در این آلبوم تاکید بر شعر یا غزل نیست و ما بیشتر با آواز های استاد همراه هستیم. گویی حنجره می شود یکی از انواع ساز و تو آن را می نوازی. ترکیب موسیقیایی کار (که ترکیب بسیار زیبا ، دلکش و نغز صدای دو ساز «عود و کمانچه» است) تقریبا تا پایان آلبوم ثابت است. البته نباید صدای سه تار حافظ ناظری(با آن کوک مخصوص به خودش) و تکنوازی زیبای او را نادیده گرفت.

این آلبوم شامل سه قطعه نوازندگی ،سه قطعه آواز و دو تصنیف (شیدا شدم – من چه دانم) است که بر اساس اشعاری از مولانا و در «دستگاه نوا» نواخته شده است.

قطعه تحریر دوصدای «از آن باده ندانم...»

(دانلود بزودی...)

از آن باده ندانم چون فنایم     از آن بی جا نمی دانم کجایم
زمانی قعر دریایی درافتم      دمی دیگر چو خورشیدی برآیم
به جایی در نگنجیدم به عالم         بجز آن یار بی جا را نشایم