---------------------------------------------------------------------------------------------
بط ==>  نماد حرص
بط حرص آمد که نوکش در زمین          در تر و در خشک می جوید دفین

یک زمان نبود معطل آن گلو                نشنود از حکم جز امر کلوا
همچو یغماجی که چون خانه کند        زود زود انبان خود پر می کند
اندر انبان می فشارد نیک و بد           دانه های در و حبات نخود
تا مبادا یاغیی آید دگر          میفشارد درجوال اوخشک وتر

طاووس ==> نماد جاه

آمدیم اکنون به طاووس دو رنگ           کاو کند جلوه برای نام و ننگ

همت او صید خلق از خیر و شر          وز نتیجه و فایده آن بی خبر

بی خبر چون دام می گیرد شکار         دام را چه علم از مقصود کار
کارت این بودست از وقت ولاد             صید مردم کردن از دام وداد
ز آن شکار و انبهی و باد و بود                        دست در کن هیچ یابی تار و پود
بیشتر رفته است و بیگاه است روز       تو به جد در صید خلقانی هنوز...

زاغ ==> نماد منیت و غرور

کاغ کاغ و نعره زاغ سیاه      دایما باشد به دنیا عمر خواه

همچو ابلیس از خدای پاک فرد           تا قیامت عمر تن درخواست کرد

گفت «انظرنی الی یوم الجزا»             کاشکی که گفتی «تبنا ربنا»
عمر بی توبه همه جان کندن است      مرگ حاضر ، غایب از حق بودن است
عمر بیشم ده که تا پستر روم                        مهلتم افزون کن که تا کمتر شوم
عمر خوش در قرب جان پرودن است     عمر زاغ از بهر سرگین خوردنست...

خروس ==> نماد شهوت
شهوتی است او و بس شهوت پرست              زان شراب زهر ناک ژاژ مست
گر نه بهر نسل بودی ای وصی           آدم از ننگش بکردی خود خصی
گفت ابلیس لعین دادار را      دام زفتی خواهم این اشکار را

تا بدین دام و رسن های هوا              مرد تو گردد ز نامردان جدا
دام دیگر خواهم ای سلطان تخت        دام مرد انداز و حیلت ساز سخت