| تبليغات | X |
باران که می بارد تو می آیی ، باران گل باران نیلوفر
باران مهر و ماه آیینه ، باران شعر و شبنم و شبدر
باران که می بارد تو در راهی، از دشت شب تا باغ بیداری
از عطر عشق و آشتی لبریز، با ابر و آب و آسمان جاری
غم میگریزد ، غصه میسوزد، شب میگدازد ، سایه می میرد
تا عطر آهنگ تو می رقصد ، تا شعر باران تو می گیرد
از لحظه های تشنه دیدار تا روزهای با تو بارانی
غم می کُشد ما را و میبینی ، دل می کِشد مارا و میدانی
[اهورا ایمان]
ترانه «باران که می بارد» با صدای احسان خواجه امیری
از آلبوم «سلام آخر» مهر 1386
رمضان ماه علی(ع) است چرا که علی(ع) سلطان فقر و گرسنگی در کل تاریخ است و به همین دلیل سلطان عشق نیز هست چرا که فقط صاحبان فخر فقر و شکمهای گرسنه حاملان عشق هستند و بر خلاف تصور عامه، فقط با شکم گرسنه می شود عاشق بود و بس.
و فطر، عید شکمهای گرسنه و دلهای عاشق است که به وصال معشوق می رسند. و این میعاد، علی با فاطمه است و دیدار با جمال فطرت. همانطور که می دانیم نام فاطمه از «فاطره» و از مصدر فطر وفطرت است. همانطور که نام محمد(ص) از احمد است در نزد پروردگار طبق حدیث قدسی در معراج پیامبر.
پس عید فطر عید وصال با فطر است که جمال این فطرت هم فاطمه است همانطور که فاطمه طبق حدیث مذکور، جمال فطرت الهی در بشر است و مقصود خداوند از خلقت انسان و جهان.
پس عید فطر، عید کائنات است و میعاد با فطرت هستی که در انسان است و جمال آشکارش هم فاطمه.
پس عید فطرهمان عید فاطمه است و مقصود از ماه رمضان که ماه علی است همانا رسیدن به وصال با عصمت ذات وجمال فطرت آدم می باشد.
رمضان ماه علی است که به فاطمه می رسد. باشد که در عید فطر با فاطمه جان خود دیدار کنید و به وصال فطرت خود نائل آئید.
-------------------------------------------------------
روزه یکسو شد و عید آمد و غمها برخاست
می بمیخــانه بجوش آمد میــــباید خواست
نوبت زهد فروشـــــان اگر آنجـــــا بگذشت وقت شـــادی و طرب کردن رنـدان برخاست
چه ملامت بوَد آنرا که چنیـــــن باده خورَد این نه عیب است بَر ِعاشق ِرندونه خطاست
ما نه مردان ریائیـــــــم و حریفان نفــــاق آنکه او عـــــالم سرّست بدینحـــــال گواست
فرض ایـــــزد بگذاریم و به کس بد نکنیم وانچه گوینـــــد روا نیست نگوییــــــم رواست
چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم بـاده از خون رَزانست نه از خون شمـــاست
حافظ از عشق خط و خال تو سرگردانست همچو پرگـــار ، ولی نقطهء دل پابرجــاست
-----------------------------------------------------
معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا
کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا
ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد
باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا
یاری که دلم خستی در بر رخ ما بستی
غمخواره یاران شد تا باد چنین بادا
زان خشم دروغینش زان شیوه شیرینش
عالم شکرستان شد تا باد چنین بادا
شب رفت و صبوح آمد غم رفت و فتوح آمد
خورشید درخشان شد تا باد چنین بادا
عید آمد و عید آمد یاری که رمید آمد
عیدانه فراوان شد تا باد چنین بادا
دیر زمانی است که بامداد هر آدینه ، به شوق وصال به پا می خیزیم. و شامگاه آن را با غم فراغت به پایان می بریم.
سالهاست که رنج انتظارت را به دوش می کشیم و تبسم شیرینت را در شکفتن گلهای عدالت جستجو می کنیم...
دلهای بی قرارمان ، قرار از تو می جویند و سینه های داغدارمان در کنار تو آرام می گیرد.
افسرده و پژمرده ایم. می خواهیم دوباره سبز شویم.دلمان می خواهد بیایی ، دستمان را بگیری ، کمکمان کنی ، آبی بر باغچه دلمان بپاشی تا عطر یاسهای آن ، ملائک عرش را نیز سر مست کنند.
دلمان می خواهد به میهمانی دلمان بیایی و در کنار سفره ساده نداریهایمان ، به شکرانه داشته هایمان ، شادی با ولایت بودنمان را جشن بگیریم.
دلمان می خواهد بیایی تا شکوفه های انتظارمان به گل بنشیند و قلبهای بی قرارمان در سایه عدالتت آرام بگیرند.
بیا به میهمانی دلمان ، بیا! بیا و چشمهای ما را بیش از این در انتظار مگذار...
گل نرگس در طرحهای گرافیکی ساخته شده برای امام زمان جلوه خاصی دارد. در شعر ها گل نرگس استعاره از حضرت مهدی است. بی شک این تعبیر به خاطر نام مادر بزرگوار ایشان می باشد. به همین دلیل مقاله ای را از سایت بچه های قلم برای شما گذاشته ایم تا بیش تر با مادر انتظار آشنا شوید.
در ضمن طبق اخبار سایت آینده روشن آقای سلحشور پس از ساخت سریال یوسف پیامبر قصد دارد زندگی نرگس خاتون - مادر امام مهدی که ریشه مسیحی داشتند - را نیز بسازد.
طليعه بزرگ مردان تاريخ, ريشه در انديشه هايى پاك مادرانى دارند كه در بوستان هستى خويـش گـلهاى هدايـت را مـى پـرورانند. آنان بالندگى را از دامان سبز فرشته هايى آغاز كردند كه آفـريـنش را گلباران عشق و عاطفه مى كنند و شمـع وجـودشان را بـراى فـردا و فرداهاى بشريت به انتها مى رسانند.
آرى در آينه انديشه تاريخ زيباترين تصويرها از دستان خسـتـه و چشمان به انتظار نشسته مادران به يادگـار مـانده اسـت و ايـنك دستان و چشمان بانوى انتظار, نرجس, تجلى آسـمـانى عـشق اسـت و ايثار كه بر صحيفه تاريخ مى درخشد و چشمان حقيقت جوى بشر را بـه سوى خويش فرا مى خواند.