حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان بصدق

بدرقه رهت شود همت شحنه نجف

از جمله مسائلى كه همواره شيعيان و پيروان اهل بيت عليهم السلام در دوران غيبت كبرى خواهان فهم آن هستند، شناخت وظايفى است كه در اين دوران به عهده آنان گذاشته شده است . در اين مقاله تلاش خواهيم كرد وظايف منتظران را هر چند به صورت مختصر بيان كنيم .

1- معرفت نسبت ‏به حضرت ولى عصر عليه السلام :

از حضرت امام صادق عليه السلام نقل شده است كه: روزى امام حسين عليه السلام بر اصحاب خود وارد شدند، بعد از حمد خدا و درود بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند:
اى مردم! خداوند بندگان را نيافريد مگر براى اينكه او را بشناسند، زمانى كه او را شناختند، او را پرستش كنند و هنگامى كه او را پرستش كردند، با عبادت و پرستش او از بندگى غير او بى ‏نياز گردند . مردى عرض كرد: اى پسر پيامبر! پدر و مادرم فداى شما باد، معرفت‏ خداوند چيست؟ فرمود: شناخت اهل هر زمانى نسبت‏ به امامشان، امامى كه طاعت او بر آنان واجب است.»

همچنين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: «من مات ولم يعرف امام زمانه مات ميتة الجاهلية
هر كس بميرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهليت مرده است.»

توجه به مضامين دعاهايى كه خواندن آن‏ها در عصر غيبت توصيه شده است نيز ما را به اهميت مساله شناخت‏ حضرت ولى عصر عليه السلام راهنمايى مى‏ كند . در يكى از دعاهاى معروف و معتبرى كه شيخ صدوق آن را در كتاب كمال الدين نقل كرده است، مى ‏خوانيم:
«اللهم عرفنى نفسك فانك ان لم تعرفنى نفسك لم اعرف نبيك، اللهم عرفنى نبيك فانك ان لم تعرفنى نبيك لم اعرف حجتك، اللهم عرفنى حجتك فانك ان لم تعرفنى حجتك ضللت عن دينى

بارالها! خودت را به من بشناسان كه اگر خود را به من نشناسانى پيغمبرت را نخواهم شناخت . بارالها! پيغمبرت رابه من بشناسان كه اگر پيغمبرت را به من نشناسانى حجت تو را نخواهم شناخت . بارالها! حجت‏ خود را به من بشناسان كه اگر حجت ‏خود را به من نشناسانى از دينم گمراه مى ‏گردم.»

برای خواندن متن کامل به آرشیو مقالات وبلاگ سری بزنید.

استفغر الله و اسئله التوبه

از تو دوستی تو را می خواهم
و دوستی هر کس که تو را دوست می دارد
و دوستی هر عملی که
مرا به نزدیکی تو می رساند

امروز اين مطلب ثابت شده است كه گاهی در شعور باطن انسان ، شرارتهائی رسوب می‏كند كه چون در بيرون نيست و رسوب كرده و در ته حوض‏ است ، انسان خودش از وجود آنها آگاه نيست و فقط در يك شرائط خاصی‏ است كه محركاتی پيدا می‏شود و انسان يكمرتبه می‏بيند كه از آن عمق عمق‏ روحش[ اين رسوبات ] بالا می‏آيد كه آدم خودش تعجب می‏كند و باور نمی‏كند كه در درونش چنين چيزهائی وجود داشته باشد . گاهی انسان ، خودش به‏ خودش ايمان پيدا می‏كند : وقتی به خودش نگاه می‏كند می‏بيند در قلبش‏ هيچگونه كدورتی نيست ، كينه و حسدی نسبت به كسی ندارد ، تكبر و عجبی‏ ندارد ،و واقعا هيچيك از اينها را در خودش نمی‏بيند ولی يك موقع به‏ تعبير قرآن " امتحان " پيش می‏آيد و درامتحان يكمرتبه انسان می‏بيند كه‏ تكبرها و عجبهائی از درونش بيرون آمد ، حسدها و كينه‏ها و عقده هائی از درونش بيرون آمد كه آن سرش ناپيداست .
مولوی می‏گويد :
نفست اژدرهاست او كی مرده است
از غم بی‏آلتی افسرده است

نفس انسان ، حالت مار افعی را دارد . مار افعی در زمستان حالت‏ يخ‏زدگی و كرخی پيدا می‏كند و اگرانسان به آن دست هم بزند ، تكان نمی‏خورد و اگر بچه‏ای با آن بازی كند او را نيش نمی‏زند و انسان خيال می‏كند كه اين‏ مار به خوبی رام شده است . اما وقتی آفتاب گرمی به اين مار بتابد [ گويی ]يكمرتبه عوض می‏شود و چيز ديگری می‏شود كه ملا راجع به آن مارگير كه‏ اژدهائی را از كوه آورد ،داستان مفصلی آورده است كه آن را ذكر نمی‏كنم .
در اواخر آن داستان ، همين بيت را می‏گويد :
نفست اژدرهاست او كی مرده است
از غم بی‏آلتی افسرده است

خيال نكن كه نفست مرده است ، او اژدهائی يخ زده است ، اگر حرارت به‏ آن بتابد ، آن وقت می‏فهمی چه خبر است ! مولوی در جای ديگری راجع به ميلهای پنهان و خفته در انسان تشبيهی می‏كند كه روانكاوها را به حيرت می‏اندازد ، می‏گويد :
ميلها همچون سگان خفته‏اند
اندر ايشان خير و شر بنهفته‏اند

چونكه قدرت نيست خفتند آن رده
همچو هيزم پارها وتن زده

گاهی ديده‏ايد تعدادی سگ در جائی خوابيده‏اند و سرهايشان را روی‏ دستهاشان گذاشته‏اند و چشمهايشان را روی هم گذاشته و آرام گرفته اند ، بطوريكه انسان خيال می‏كند اينها تعدادی بره و گوسفند هستند .

تا كه مرداری درآيد در ميان
نفخ صور حرص كوبد بر سگان

چونكه در كوچه خری مردار شد
صد سگ خفته بدان بيدار شد

اما اگر در اين بين يك لاشه مردار پيدا شود ، همينهائی كه اينطور خوابيده‏اند و مثل گوسفند سرها را روی دستها گذاشته‏اند يكمرتبه از جا حركت می‏كنند و چشمهاشان از قالب بيرون می‏زند و صدای خورخور از حلق‏ اينها بيرون می‏آيد و هر كدام از موهايشان ، مثل يك دندان می‏شود .
حرصهای رفته اندركتم غيب
تاختن آورد و سربر زد زجيب

موبه موی هر سگی دندان شده
از برای حيله دم جنبان شده

تا اينجا مثل است ، بعد می‏گويد :
صد چنين سگ اندر اين تن خفته‏اند
چون شكاری نيستشان بنهفته‏اند

چه حقيقت بزرگی و چه نكته دقيق و باريكی است !

نقل مستقیم از کتاب «انسان کامل» استاد مطهری

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد           گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است          چو یار ناز نماید شما نیاز کنید
هرآنکسی که درین حلقه نیست زنده بعشق      برو نمرده به فتوای من نماز کنید

ای خدای پاک و منزه!

چقدر راه ها تنگ و «دشوار» است بر کسی که تو راهنمایش نباشی،
و چقدر راه حق واضح و هویداست بر کسی که تو هدایتگرش باشی ،

خدایا!

مارا به راهی بر که بدرگاهت برسیم،

از نزدیک ترین راهها،

«دور» را برای ما نزدیک و «دشوار» را برای ما آسان بنما،

و ما را به جرگه کسانی ملحق کن که برای رسیدن به تو می شتابند،

همیشه در خانه رحمتت را می کوبند،

و تو را شب و روز ، «ایستاده و نشسته» ، یا «خوابیده به پهلو» یاد می کنند،

ملاقات تو روشنایی چشمم،

وصالت آرزوی قلبم،

و «شوق دیدار»ت درد سینه ام،

ای آمرزنده زلت و لغزش هایم.

مناجات المریدین من مناجات خمس عشره

«شهرام ناظری» برای کسانی که با موسیقی سنتی ایران آشنایی دارند نام آشنایی است. و بدون هیچ گونه تعصبی می توان او را یکی از نوابغ این حرفه دانست. سبک کاری او نه تنها خشک و بی روح نیست بلکه در علاقه مند کردن نسل جوان به موسیقی سنتی تاثیر شگرفی داشته است. او با ذوق و قریحه عالی خویش تاکنون سبک های مختلف خوانندگی و نوازندگی را تجربه کرده که هر کدام منجر به خلق آلبومی به یاد ماندنی  شده است. و اینک او باز گشته است با «شور رومی».

«گروه نوازندگی مولوی» از جوانهایی تشکیل شده که خود استاد آنها را پرورده است.و این بار این گروه به همراه استاد ناظری و پسرش(حافظ ناظری) آلبوم شور انگیز «مولویه» را تولید کردند. که البته ابتدا در خارج از کشور با نام «شور رومی» مشهور گشت. بی شک نام «ملای روم» در اقبال جهانی این آلبوم بی تاثیر نبوده اما نباید فراموش کرد که استاد نیز با کار خویش شور و هیجان اشعار فارسی و غزل های مولوی را به گوش جهانیان رساند.

در این آلبوم تاکید بر شعر یا غزل نیست و ما بیشتر با آواز های استاد همراه هستیم. گویی حنجره می شود یکی از انواع ساز و تو آن را می نوازی. ترکیب موسیقیایی کار (که ترکیب بسیار زیبا ، دلکش و نغز صدای دو ساز «عود و کمانچه» است) تقریبا تا پایان آلبوم ثابت است. البته نباید صدای سه تار حافظ ناظری(با آن کوک مخصوص به خودش) و تکنوازی زیبای او را نادیده گرفت.

این آلبوم شامل سه قطعه نوازندگی ،سه قطعه آواز و دو تصنیف (شیدا شدم – من چه دانم) است که بر اساس اشعاری از مولانا و در «دستگاه نوا» نواخته شده است.

قطعه تحریر دوصدای «از آن باده ندانم...»

(دانلود بزودی...)

از آن باده ندانم چون فنایم     از آن بی جا نمی دانم کجایم
زمانی قعر دریایی درافتم      دمی دیگر چو خورشیدی برآیم
به جایی در نگنجیدم به عالم         بجز آن یار بی جا را نشایم

«فخذ اربعه من الطیر فصرهن الیک»

تو خلیل وقتی ای خورشید هش         این چهار اطیار ره زن را بکش

زانکه هر مرغی از اینها زاغ وش          هست عقل عاقلان را دیده کش

چار وصف تن چو مرغان خلیل             بسمل ایشان دهد جان را سبیل

خلق را گر زندگی خواهی ابد             سر ببر زین چار مرغ شوم بد

بازشان زنده کن از نوعی دگر             که نباشد بعد از این زیشان ضرر

چار مرغ معنوی راه زن                      کرده اند اندر دل خلقان وطن

بط و طاووس است و زاغ است و خروس
این مثال چهار خلق اندر نفوس

وقتی ابراهیم خلیل الله می خواست قلبش درباره چگونگی زنده شدن مردگان پس از مرگ اطمینان پیدا کند .خداوند به او دستور داد تا چهار نوع پرنده (بط- طاووس – زاغ – خروس) را بکشد و قطعات آنها را در نقاط مختلفی بگذارد. سپس با صدا زدن نام آنها هر کدام به امر خداوند دوباره زنده شدند.

مولوی این چهار پرنده را به چهار خوی و منش در انسان تشبیه می کند و از ما می خواهد که آنها را در نفس خود بکشیم و اگر قرار است زنده شان کنیم باید بعد معنوی و معتدل آنها را زنده کنیم نه حالت افراطی و هوس گونه ی آنها را.

به نظر شما هر کدام از این چهار پرنده مربوط به کدام هوس و خواسته نفسانی ماست ؟ علت این تشبیه چیست؟

افتتاح فاز جدید بروز رسانی منظم وبلاگ شوق دیدار
با طرحی نو

از 14 تیر همزمان با حلول ماه مبارک رجب

منتظر باشید ...